Mooi was die tijd, toen we begonnen met stappen. Het was 1988, ik was 16, en maakte het geld dat ik met een baantje op een golfbaan verdiende tijdens lange kroegentochten in het weekend allemaal op. We leefden van weekend naar weekend, we waren jong en de testosteron stroomde er aan alle kanten uit. Het Haagse nachtleven van toen, de nostalgie overvalt me als ik eraan terugdenk...
Na een paar jaar kregen we onze favoriete cafés. Tegen sluitingstijd - ook toen al rond de klok van 02.00 uur - gingen de meeste mensen gewoon naar huis. Maar wij, doorgewinterde stappers van begin twintig, wij hadden onze adresjes waar het leven ook na tweeën doorging. Cafés De Pijpela en de Pater, kraakpanden El Segundo en Iets Vrijers. We kwamen er dertigers en veertigers tegen die niet in bed lagen maar de nacht introkken, net als wij hartstochtelijk gedreven door de lokroep van de nacht, zwanger van vermaak, sensatie, seks, drank en drugs. De nacht was voor een select groepje intimi die het leven begrepen. Om 02.00 uur ging het volk naar huis, en wij, die intimi, gingen dóór.
Voor: NL70
Verschenen: 7 januari 2009
©: Mijn NL Media
Lees hier het complete artikel:
Dat stukje is leuk maar klopt niets van de Marathon heeft nooit als bijnaam Gabberton gehad, de Gabberton was achter de Waldorpstraat. Ook dat de O nooit heeft gelopen klopt niet in de begin jaren was het daar bom vol alleen het laatste jaar ging het slecht. En wat je ook zegt dat het nu niets meer is ben ik niet met je eens, verdiep je eerst is in het uitgaan in Den Haag voor dat je zo’n stuk gaat schrijven, er is meer te doen dan jij denkt.
Den Haag bruist, je moet alleen weten waar!
Richard (URL) op 20 Januari
Den Haag bruist, je moet alleen weten waar!
Richard (URL) op 20 Januari
Trackback link
Trackback link: http://www.subscript.nl/pivot/tb.php?tb_id=205
